CSRD

Impactmaterialiteit

Impactmaterialiteit is een van de twee dimensies van de dubbele materialiteitsanalyse die vereist is onder de CSRD. Het beoordeelt hoe de activiteiten, producten en zakelijke relaties van een onderneming mensen en het milieu beinvloeden. Deze benadering plaatst de onderneming centraal in de analyse als actor met reele effecten op de buitenwereld, en niet uitsluitend als entiteit die blootstaat aan financiele risico’s.

Wat is impactmaterialiteit?

Impactmaterialiteit richt zich op de concrete gevolgen die een organisatie genereert voor haar ecosysteem. Het onderscheidt zich van financiele materialiteit, die de risico’s en kansen onderzoekt die van invloed zijn op de economische waarde van de onderneming. In Nederland houden de Autoriteit Financiele Markten (AFM) en De Nederlandsche Bank (DNB) toezicht op de correcte toepassing van deze dimensie in het kader van de omzetting van de CSRD in nationaal recht.

De beoordeling houdt rekening met drie typen impact:

  • Werkelijke impacts: effecten die al plaatsvinden, zoals de huidige CO2-uitstoot, arbeidsongevallen of waterverontreiniging
  • Potentiele impacts: effecten die zich kunnen voordoen op basis van de activiteiten van de onderneming, bijvoorbeeld het risico van bodemverontreiniging bij de opening van een nieuwe productielocatie
  • Impacts op de waardeketen: effecten die worden gegenereerd in de gehele waardeketen, zowel stroomopwaarts als stroomafwaarts, en niet alleen binnen de directe bedrijfsvoering

Hoe de ernst van impacts beoordelen

Elke geidentificeerde impact wordt beoordeeld op basis van de ernst, die drie factoren combineert:

  1. Omvang (scale): hoe significant is de impact?
  2. Reikwijdte (scope): wat is de geografische of demografische omvang van de impact?
  3. Onomkeerbaarheid (irremediability): hoe moeilijk is het om de impact te herstellen of te compenseren?

Bij potentiele impacts wordt ook de waarschijnlijkheid van optreden meegewogen, naast de ernst. Deze combinatie van criteria maakt een grondige rangschikking van duurzaamheidsvraagstukken mogelijk.

Rol in CSRD-rapportage

Een duurzaamheidsthema wordt als materieel beschouwd vanuit impactperspectief wanneer de effecten van de onderneming op dat thema de vastgestelde ernstdrempel bereiken of overschrijden. Deze beoordeling, gecombineerd met de financiele materialiteit, bepaalt welke ESRS-thema’s opgenomen moeten worden in het duurzaamheidsrapport van de onderneming.

In Nederland stimuleren de AFM en DNB ondernemingen om een gestructureerde aanpak te hanteren bij de beoordeling van impactmaterialiteit. De resultaten voeden rechtstreeks de ESG-strategie en de klimaattransitieplannen. Voor ondernemingen die hun aanpak willen structureren, biedt het Dcycle-platform tools waarmee impacts geidentificeerd, gemeten en geprioriteerd kunnen worden in overeenstemming met de ESRS-vereisten.