EU-taxonomie

De EU-taxonomie is een classificatiesysteem dat door de Europese Unie is opgezet om te definieren welke economische activiteiten als ecologisch duurzaam kunnen worden beschouwd. Het biedt een gemeenschappelijke taal voor beleggers, bedrijven en beleidsmakers om groene investeringen en bedrijfsactiviteiten te identificeren en te vergelijken.

Voorwaarden voor taxonomie-afstemming

Een economische activiteit kwalificeert als taxonomie-afgestemd als ze aan drie cumulatieve voorwaarden voldoet:

1. Substantiele bijdrage aan ten minste een van de zes milieudoelstellingen
2. Geen significant nadeel (DNSH) voor een van de andere vijf doelstellingen
3. Minimale waarborgen: naleving van mensenrechten- en arbeidsnormen

De zes milieudoelstellingen zijn:

• Mitigatie van klimaatverandering
• Adaptatie aan klimaatverandering
• Duurzaam gebruik en bescherming van water- en mariene hulpbronnen
• Overgang naar een circulaire economie
• Preventie en bestrijding van verontreiniging
• Bescherming en herstel van biodiversiteit en ecosystemen

Gevolgen voor Nederlandse bedrijven

In het kader van de CSRD moeten bedrijven die binnen het toepassingsgebied vallen het aandeel van hun omzet, kapitaaluitgaven (CapEx) en operationele uitgaven (OpEx) openbaar maken dat verband houdt met taxonomie-afgestemde activiteiten. Dit creëert een kwantitatieve maatstaf voor hoe “groen” het bedrijfsmodel van een onderneming is.

In Nederland houden de AFM (Autoriteit Financiele Markten) en DNB (De Nederlandsche Bank) nauwlettend toezicht op de kwaliteit en consistentie van de taxonomie-informatie die door beursgenoteerde ondernemingen en financiele instellingen wordt gepubliceerd. DNB heeft de EU-taxonomie geintegreerd in haar toezichtverwachtingen en vereist van banken en verzekeraars dat zij de taxonomie-afstemming van hun portefeuilles beoordelen en rapporteren.

De EU-taxonomie is bijzonder relevant voor financiele instellingen, die moeten rapporteren over de taxonomie-afstemming van hun beleggingsportefeuilles. Ze dient ook als referentiekader voor de EU Green Bond Standard en de Sustainable Finance Disclosure Regulation (SFDR).

Nederland, met zijn omvangrijke financiele sector en sterke focus op duurzaam beleggen, loopt voorop in de toepassing van de taxonomie. Pensioenfondsen en verzekeraars zijn begonnen met het rapporteren van taxonomie-afstemmingspercentages, en de groeiende vraag naar groene financiering vergroot het belang van deze classificatie voor het gehele Nederlandse bedrijfsleven.

Bedrijven gebruiken platforms zoals Dcycle om hun activiteiten te koppelen aan de taxonomiecriteria en afstemmingspercentages te berekenen als onderdeel van hun bredere ESG-rapportageverplichtingen.